در شأن نزول اين آيه آمده است: جمعى از کفّار پولدار، چون ديدند فقيرانى مانند: عمار و بلال و خباب و ... دور پيامبر را گرفته‌اند، پيشنهاد کردند که آن حضرت، اينان را طرد کند تا آنان گرد او جمع آيند. به نقل «تفسير المنار» خليفه‌ى دوّم گفت: به عنوان آزمايش، طرح را بپذيريم، آيه‌ى فوق نازل شد. مشابه اين مطلب در سوره‌ى کهف، آيه‌ى 28 نيز آمده است.
«1». يس، 11.
«2». فاطر، 18.
جلد 2 - صفحه 467
در تفسير قُرطبى آمده است: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پس از نزول اين آيه، از مجلس فقرا بر نمى‌خاست تا آنکه اوّل فقيران برخيزند.
منظور از خواندن خدا در صبح و شب، ممکن است نمازهاى روزانه باشد. «1»