تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ إِذا جاءَکَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْکُمْ کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْکُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (54)
ترجمه
و چون آيند تو را آنانکه ايمان مى‌آورند بآيات ما پس بگو سلام بر شما لازم نمود پروردگار شما بر ذات خود رحمت را که همانا کسى که بجا بياورد از شما عمل بدى را بنادانى پس توبه نمايد بعد از آن و صالح شود پس همانا او آمرزنده مهربانست.
تفسير
بعضى گفته‌اند در شأن اصحاب صفّه نازل شده و پيغمبر (ص) هر وقت ايشان را ملاقات ميفرمود سبقت مينمود بسلام بر آنها و ميفرمود حمد خدايرا که قرار داد در امّت من کسانيرا که مأمور فرمود مرا بسبقت در سلام بر آنها و بعضى گفته‌اند در شأن حمزه و جعفر و عمّار و مصعب بن عمير و غير ايشان نازل شده است و بعضى گفته‌اند جمعى خدمت حضرت رسول (ص) رسيدند و عرض کردند ما گناه بسيارى نموديم و آنحضرت ساکت گرديد و اين آيه نازل شد و در مجمع از حضرت صادق (ع) روايت نموده است که در حق تائبان نازل شده است و ذيل آيه شاهد بر اين است و منافات ميان روايات
جلد 2 صفحه 327
مختلفه بحسب ظاهر نيست و انّه بکسر همزه نيز قرائت شده است و در هر حال بدل يا بيان رحمت است و منشاء کار بد غفلت و جهالت است و اصلاح بعزم بر ترک معاصى و اداء حقوق واجبه الهيّه و مظالم عباد است ..