مراد از رها کردن منحرفان در جملهى ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ ...، اظهار تنفّر و قطع رابطه کردن با آنان است که گاهى هم به نبرد با آنها مىانجامد، نه اينکه تنها به معناى ترک جهاد با آنان باشد.
کلمهى «تُبْسَلَ» به معناى محروم شدن از خوبى و به هلاکت رسيدن است.
به بازى گرفتن دين، هر زمانى به شکلى خود را نشان مىدهد، گاهى با اظهار عقائد خرافى، گاهى با قابل اجرا ندانستن احکام، گاهى با توجيه گناهان و گاهى با بدعت وتفسير به رأى وپيروى از متشابهات و ... است.