تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ أَنْ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ اتَّقُوهُ وَ هُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (72)
ترجمه
و او است کسى که آفريد آسمانها و زمين را براستى و درستى و روز که ميگويد باش پس مىباشد.
تفسير
خداوند آسمانها و زمين و تمام مخلوقات آنها را بر وفق حکمت و مصلحت با نظام اتمّ اکمل خلق فرموده است پس حق است و باطل و عبث نيست و چون اراده تکوينى او بخلق چيزى تعلّق گيرد فورا موجود ميشود و مراد از روز مطلق وقت است نه زمان خاص بلکه ميتوان گفت فوق زمان است که دهر يا سرمد باشد.
جلد 2 صفحه 337