تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ يَوْمَ يَقُولُ کُنْ فَيَکُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَ لَهُ الْمُلْکُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ وَ هُوَ الْحَکِيمُ الْخَبِيرُ «73»
و او کسى است که آسمان‌ها و زمين را به حقّ آفريد و روزى که بگويد:
موجود شو، بى درنگ موجود مى‌شود، سخن او حقّ است. (و روز قيامت) روزى که در «صور» دميده مى‌شود، حکومت تنها از اوست، داناى غيب و شهود است و اوست حکيم و آگاه.
جلد 2 - صفحه 490