در قرآن دو نوع دميدن در صور آمده است: يکى ويرانگر و ديگرى برانگيزنده‌ى مردم براى رستاخيز. در اين آيه، يک بار آن مطرح شده است، امّا در آيه‌ى 68 سوره‌ى زمر، دميدن در دو صور مطرح است: «وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ»
اگر در آيات قبل، سخن از تسليم بودن در برابر خدا و اقامه‌ى نماز بود، اينجا علّت آن ذکر شده که آفرينش به دست اوست، او آگاه و حکيم است و از هر چيزى با خبر است.
امام صادق عليه السلام درباره‌ى «عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ» فرمودند: غيب آن است که هنوز نيامده و شهادت آنچه که بوده است مى‌باشد. «1»