1- يکى از شيوههاى احتجاج، اظهار همراهى با عقيدهى باطل و سپس ردّ کردن آن است. «هذا رَبِّي»
2- بيدار کردن فطرتها، فعال کردن انديشهها و توجّه به احساسات، يکى از شيوههاى تبليغ است. «لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ»
3- محبوب واقعى کسى است که محدود به مکان، زمان و موقّت نباشد. «لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ»
4- معبود، بايد محبوب و عبادت بايد عاشقانه باشد، روح دين، عشق است.
«لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ»