عبور از افول و ناپايدارى و رسيدن به ثبات، جلوهاى از ديد ملکوتى است که خداوند به حضرت ابراهيم داده است.
«حَنيف» از «حنف»، به معناى خالص وبىانحراف، وگرايش به راه حقّ ومستقيم است.
«فَطَرَ» که به معناى آفريدن است، در اصل، مفهوم شکافتن را دارد. شايد اشاره به علم روز داشته باشد که مىگويد: جهان در آغاز، تودهى واحدى بود، سپس از هم شکافته و کرات
جلد 2 - صفحه 498
آسمانى يکى پس از ديگرى پديد آمده است. «1»