آيات قبل دربارهى توحيد و شرک بود و اين آيات به منزلهى جمعبندى آيات گذشته است، چنانکه امام عليه السلام فرمود: مراد از ظلم در اين آيه شرک است. «1»
در بعضى روايات مراد از ظلم را شک و ترديد گرفتهاند. «2» البتّه شک گاهى غير اختيارى و مقدّمهى تحقيق است، ولى گاهى جنبه بهانه و تشکيک دارد که اين نوع دوّم، ظلم است. «3»
امام باقر عليه السلام فرمود: اين آيه درباره حضرت على عليه السلام نازل شد که لحظهاى در طول زندگى به سراغ شرک نرفت. «4»
کلمهى «لَبْسٍ» به معناى پوشاندن است. بنابراين ايمان چون فطرى است، نابود شدنى نيست بلکه غبارهايى آن را مىپوشاند.
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير نورالثقلين؛ کافى، ج 2، ص 399.
«3». تفسير راهنما.
«4». بحار، ج 23، ص 367.
جلد 2 - صفحه 502