تفسیر نور (محسن قرائتی)
«102» وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطِينُ عَلى مُلْکِ سُلَيْمانَ وَ ما کَفَرَ سُلَيْمانُ وَ لکِنَّ الشَّياطِينَ کَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَکَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَکْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ کانُوا يَعْلَمُونَ
و (يهود) آنچه (از افسون و سحر که) شياطين (از جنّ وانس) در عصر سليمان مى‌خواندند، پيروى مى‌کردند وسليمان هرگز (دست به سحر نيالود و) کافر نشد ولکن شياطين، کفر ورزيدند که به مردم سحر وجادو مى‌آموختند و (نيز) از آنچه بر دو فرشته، هاروت وماروت، در شهر بابل نازل شده بود (پيروى نمودند. آنها سحر را (براى آشنايى به طرز ابطال آن) به مردم مى‌آموختند.) وبه هيچ‌کس چيزى نمى‌آموختند، مگر اينکه قبلًا به او مى‌گفتند ما وسيله آزمايش شما هستيم، (با بکار بستن سحر) کافر نشويد (واز اين تعلميات سوء استفاده نکنيد،) ولى آنها از آن دو فرشته مطالبى را مى‌آموختند که بتوانند به وسيله آن ميان مرد و همسرش جدايى بيفکنند (نه اينکه از آن براى ابطال سحر استفاده کنند). ولى هيچگاه بدون خواست خدا، نمى‌توانند به کسى ضرر برسانند. آنها قسمت‌هايى را فرا مى‌گرفتند که براى آنان زيان داشت و نفعى نداشت، و مسلّماً مى‌دانستند هرکس خريدار اينگونه متاع باشد، بهره‌اى در آخرت نخواهد داشت وبه راستى خود را به بد چيزى فروختند، اگر مى‌فهميدند.
جلد 1 - صفحه 170