برخى گمان کرده‌اند که ذريّه تنها به نوه‌هاى پسرى گفته مى‌شود، در حالى که حضرت عيسى که پدر نداشت و تنها از طرف مادر به ابراهيم عليه السلام منسوب بود، در اين آيه از ذريّه حضرت ابراهيم به شمار آمده است. وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ ... عِيسى امام صادق و امام کاظم عليهما السلام به استناد همين آيه، اهل‌بيت عليهم السلام را که از طرف مادر به پيامبر مى‌رسند، ذرّيه رسول اللّه و ابناء رسول اللّه دانسته‌اند. «1» فخررازى نيز در تفسير خود، اين نکته را پذيرفته است. در «تفسير المنار» هم حديثى از صحيح بخارى نقل شده که رسول خدا صلى الله عليه و آله کلمه‌ى ذريّه را درباره‌ى امام حسن عليه السلام به کار برده است.
برخى خواسته‌اند از کلمه‌ى «مِنْ» در «مِنْ آبائِهِمْ» استفاده کنند که در ميان پدران انبيا افراد منحرف هم بوده‌اند ولى لحن آيات، در مقام برگزيدگى پدران براى نبوت است. نه در مقام کفر و ايمان آنان. «2»