پیام‌های تفسیر نور

1- هدايت واقعى، هدايت خداوند است. هدايت‌هاى ديگر، سراب است. «ذلِکَ هُدَى اللَّهِ» 2- هدايت، کار خداست. حتّى پيامبران، از خود راه هدايتى ندارند. «يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ» «1». تفسير نورالثقلين. «2». تفسير نمونه. جلد 2 - صفحه 505 3- شرک، عامل محو و باطل شدن کارهاست. «لَوْ أَشْرَکُوا لَحَبِطَ» 4- در سنّت الهى، تبعيض نيست. حتّى اگر پيامبران شرک ورزند، تنبيه مى‌شوند، چون اصالت با حقّ است، نه اشخاص. (با توجّه به اين‌که آيات قبل مربوط به انبياست). «وَ لَوْ أَشْرَکُوا» 5- انبيا، معصومند و غبار شرک هرگز بر دامانشان نمى‌نشيند. در آيه، فرضِ شرک به عنوان فرض محال آمده است. «لَوْ» 6- در جهان‌بينى الهى، ارزش کارها در اخلاص آنهاست. اگر اخلاص نباشد، چيزى باقى نمى‌ماند. «وَ لَوْ أَشْرَکُوا لَحَبِطَ»