1- وارونه شدن دل افراد لجوج، سنّت خداوند است. «وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ»
2- ايمان به خدا و رسالت نياز به قلب سالم دارد. «وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ»
«1». تفاسير مجمعالبيان و نمونه.
جلد 2 - صفحه 531
3- گناه و لجاجت، ديد و بينش انسان را دگرگون مىسازد. «وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ»
4- کسى که با ديدن معجزات اوليه ايمان نياورده، نبايد تقاضاى معجزات ديگرى کند. «لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ»
5- گرچه خداوند «مقلّب القلوب» است، ولى اين انسان است که با انتخاب ايمان يا کفر زمينهى دگرگونى را فراهم مىکند. نُقَلِّبُ ... کَما لَمْ يُؤْمِنُوا
6- طغيان، ريشهى کفر است. لَمْ يُؤْمِنُوا ... طُغْيانِهِمْ
7- کسى را که خداوند رها کند، سرگردان مىشود. نَذَرُهُمْ ... يَعْمَهُونَ
جلد 2 - صفحه 532
جزء «8»