پیام‌های تفسیر نور

1- با وجود کتابى همچون قرآن، به سراغ داورى ديگران رفتن، نادرست و قابل توبيخ است. «أَ فَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَکَماً» (جز خداوند، کسى حقّ قانون‌گذارى و داورى ندارد) 2- خداوند، قرآن را به تفصيل نازل کرده است. «هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْکُمُ الْکِتابَ مُفَصَّلًا» 3- يکى از دلايل حقانيّت اسلام، بشارت انبياى گذشته در تورات و انجيل است. «الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّکَ» چنانکه در آيه‌اى ديگر «1». تفاسير نمونه و المنار. جلد 2 - صفحه 537 مى‌فرمايد: «يَعْرِفُونَهُ کَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ» «1» اهل کتاب، پيامبر اسلام را همچون فرزندان خود مى‌شناختند. 4- رهبر بايد از قاطعيّتى ترديدناپذير در راه دعوت خود برخوردار باشد. فَلا تَکُونَنَ‌ ... 5- مبادا به خاطر ايمان‌نياوردن اهل‌کتاب، در شما ترديدى پيدا شود، زيرا آنان حقانيّت قرآن را خوب مى‌دانند و انکارشان به دليل لجاجت است. «يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّکَ بِالْحَقِّ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ»