تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ کُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ (118) فَکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ‌: پس بخوريد از آن چيزى که نام برده شده است اسم الهى بر او در زمان ذبح، غير از ميته و آنچه ذکر شود اسم بتان بر او. مراد «ذکر» قول «بسم اللّه» است و سنت است گفتن بسم اللّه تامّا و اللّه اکبر: و هر ذبيحه که نام خدا برده نشود حرام، و حکم مردار باشد، و لذا ذبايح کفار نجس و حرام است. شرايط ذبح- پنج چيز است: 1- ذبح‌کننده مسلمان باشد. 2- رو به قبله 3- بسم اللّه گفتن. 4- ذبح به آهن 5- قطع اوداج اربعه. إِنْ کُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ‌: اگر هستيد به آيتها و فرمايشات او در حلال و حرام مؤمن، چه ايمان به او، مقتضى ما احل اللّه و اجتناب از ما حرم اللّه است.