تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما لَکُمْ أَلَّا تَأْکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ فَصَّلَ لَکُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْکُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَ إِنَّ کَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ «119»
و شما را چه شده که از آنچه که نام خداوند بر آن برده شده است نمىخوريد؟ (و بىجهت حلال ما را بر خود حرام مىکنيد،) در صورتى که خداوند آنچه را بر شما حرام کرده خودش به تفصيل براى شما بيان کرده است، مگر آنچه (از محرّمات) که به خوردن آن مضطرّ شديد، همانا بسيارى از مردم، ديگران را جاهلانه به خاطر هوسهاى خود گمراه مىکنند. قطعاً پروردگارت به متجاوزان آگاهتر است.