تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَکْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قالَ أَوْلِياؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنا قالَ النَّارُ مَثْواکُمْ خالِدِينَ فِيها إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّکَ حَکِيمٌ عَلِيمٌ «128» و (به ياد آوريد) روزى که خداوند، همه‌ى آنان را گرد مى‌آورد (سپس به جِنّيان خطاب مى‌فرمايد:) اى گروه جنّ! از انسان‌ها (پيروان) بسيارى يافتيد. و دوستان ايشان از نسل بشر گفتند: پروردگارا! ما انسان‌ها و شياطين از يکديگر بهره گرفتيم و اينک به سرانجامى که برايمان قرار داده بودى رسيديم. خداوند مى‌فرمايد: آتش جايگاهتان است که هميشه در آن خواهيد بود، مگر آنکه خداوند بخواهد (که گروهى از شمارا ببخشايد). همانا پروردگار تو حکيمى داناست.