در آيهى 127 خوانديم که سرپرست آنان که به راه مستقيم مىروند، تنها خداست. در اين آيه مىخوانيم که سرپرست گروهى از مردم به خاطر عملکردشان ستمگرانند.
طبق روايات، کيفر ترک کنندگان امر به معروف و نهى از منکر، متخلّفان از اداى خمس و زکات و يارى کنندگان به ظالمان، تسلّطِ ستمگران بر آنان است. «1» در حديث مىخوانيم:
هر گاه خداوند از کار قومى راضى باشد، کارشان را به نيکان مىسپارد و اگر ناراضى باشد، کارشان را در دست بدان قرار مىدهد. «2»