تفسیر نور (محسن قرائتی)
ذلِکَ أَنْ لَمْ يَکُنْ رَبُّکَ مُهْلِکَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها غافِلُونَ «131»
اين (اتمام حجّت و هشدار) براى آن است که پروردگارت هرگز از روى ستم، آبادى‌هايى را که اهلش (از شناخت حقّ) غافلند نابود نمى‌کند.
(خداوند ابتدا مردم را از غفلت و جهل بيرون مى‌آورد و با پيامبرانش به آنان هشدار مى‌دهد و سپس اگر قبول نکردند هلاکشان مى‌کند).