پیام‌های تفسیر نور

1- بينش غلط و خرافى، سبب مى‌شود که انسان، فرزند خود را پاى بت سنگى و چوبى قربانى کرده و به آن افتخار نمايد. زَيَّنَ‌ ... قَتْلَ أَوْلادِهِمْ‌ 2- مجرمان، حتّى براى فرزندکشى هم توجيه درست مى‌کنند تا روان و وجدان خود را آرام کنند. «زَيَّنَ» 3- در انتقاد، انصاف را مراعات کنيم. «لِکَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِکِينَ» نه آنکه همه چنين‌اند. 4- توجيه گناه و آراستن زشتى‌ها، عامل هلاکت و سقوط است. زَيَّنَ‌ ... لِيُرْدُوهُمْ‌ 5- خرافه‌گرايى، سبب التقاط و آميختگى دين با شبهات است. «وَ لِيَلْبِسُوا» 6- پيامبر، مسئول ابلاغ است نه اجبار، اگر مردم گوش نکردند، آنان را رها کرده و به سراغ دل‌هاى آماده مى‌رود. «فَذَرْهُمْ» 7- افکار و رفتار منحرفان، نبايد حقّ‌جويان را دلسرد کند. «فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ» 8- شريک پنداشتن براى خداوند، افترا به اوست. «فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ»