پیام‌های تفسیر نور

1- جهالت و سفاهت، عامل خسارت است. (خسارت‌هايى چون: از دست دادن فرزند، عاطفه و نعمت‌هاى حلال و کسب دوزخ و کيفر الهى). «قَدْ خَسِرَ» 2- خسارت واقعى، فدا شدن انسان در راه باطل است. (چه قربانى بت شدن، چه فداى خيال و غيرت نابجا) «قَدْ خَسِرَ» 3- تحريم نابجاى حلال‌ها، افترا بر خداوند است. «وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً» 4- انجام هر کارى و تحريم هر چيزى، يا دليل شرعى مى‌خواهد يا عقلى. «بِغَيْرِ عِلْمٍ‌ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ» 5- با خرافات، با شديدترين وجه مقابله وبرخورد کنيم. «قَدْ خَسِرَ، سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ، «1». تفسير نمونه. جلد 2 - صفحه 566 افْتِراءً، ضَلُّوا، ما کانُوا مُهْتَدِينَ»