تفسیر نور (محسن قرائتی)
سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَکُوا لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَکْنا وَ لا آباؤُنا وَ لا حَرَّمْنا مِنْ شَيْ‌ءٍ کَذلِکَ کَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذاقُوا بَأْسَنا قُلْ هَلْ عِنْدَکُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ «148»
به زودى کسانى که شرک ورزيده‌اند، خواهند گفت: اگر خدا مى‌خواست، نه ما و نه پدرانمان شرک نمى‌آورديم و هيچ چيزى را (از سوى خود) حرام نمى‌کرديم. کسانى که پيش از آنها بودند (نيز پيامبران قبلى را) اينگونه تکذيب کردند تا آنکه طعم قهر و عذاب مارا چشيدند. بگو: آيا براى شما دانشى هست؟ آن را براى ما آشکار کنيد! شما جز از گمان و خيال پيروى نمى‌کنيد و شما جز حدس‌زن و دروغگويانى بيش نيستيد.