پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله براى توضيح اين آيه از روش نمايشى استفاده کرده، با دست مبارک خود خط مستقيمى بر زمين کشيدند و فرمودند: اين راه مستقيم است که يکى بيش نيست.
سپس خطوطى از راست و چپ آن خط ترسيم کرده و فرمودند: اينها راههايى است که شيطان به آن دعوت مى‌کند. «1»
در پايان سه آيه‌ى اخير، سه تعبير مختلف آمده است:
در پايان آيه 151 که نهى از شرک و قتل و فحشا است. «لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ» آمده است، يعنى زشتى اين امور با اندکى تعقّل و فکر، براى همه روشن مى‌شود.
در آيه‌ى 152 که به حفظ مال يتيم و رعايت قسط و عدل و وفاى به عهد فرمان مى‌دهد، تعبير «لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ» آمده، يعنى خوبى عدالت را فطرت و نهاد هرکس مى‌پذيرد، تنها بايد تذکّر داد.
در اين آيه نيز که پيروى از دستورهاى خداست، «لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» آمده، يعنى تقوا همان گام نهادن در راه اطاعت و فرمان الهى است.
آنگونه که «نور» يکى است و «ظلمات» متعدّد، راه مستقيم يکى است و راه‌هاى انحرافى متعدّد. ( «صراط» مفرد آمده ولى «سبل» جمع)
در روايات مى‌خوانيم که مصداق عينى راه مستقيم، رسول خدا صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام از اهل‌بيت او هستند. «2»
«1». تفسير مراغى.
«2». تفسير نورالثقلين.
جلد 2 - صفحه 586