پیام‌های تفسیر نور

1- مشرکين مکّه، به هدايت‌يافتگى پيروان تورات و انجيل اعتراف داشتند، ولى خود را براى دريافت کتاب آسمانى شايسته‌تر از آنان مى‌دانستند. «لَکُنَّا أَهْدى‌ مِنْهُمْ» 2- نزول قرآن براى همه، اتمام حجّت است. «فَقَدْ جاءَکُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ» 3- قرآن، پرتوى از ربوبيّت خداوند است. «بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ» 4- قرآن، کتاب هدايت و رحمت است. «هُدىً وَ رَحْمَةٌ» 5- پيش از آزمايش، مدّعى زياد است، ولى امتحان، صداقت‌ها را آشکار مى‌کند. لَکُنَّا أَهْدى‌ ... فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَذَّبَ‌ ... 6- از بزرگ‌ترين ظلم‌ها به انسانيّت، اعراض از کتب آسمانى است. «فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَذَّبَ بِآياتِ اللَّهِ» 7- کيفر اعراض از دين حقّ و پشت کردن به آيات الهى، عذاب شديد است. «الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آياتِنا سُوءَ الْعَذابِ بِما کانُوا يَصْدِفُونَ» 8- عامل اصلى بدبختى‌هاى انسان، عملکرد خود اوست. «بِما کانُوا يَصْدِفُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 590