آيه‌ى قبل، وظيفه‌ى پيامبر صلى الله عليه و آله را در انذار و تذکّر بيان کرد و اين آيه وظيفه‌ى امّت را در اطاعت و تبعيّت. آن آيه از پيامبر صلى الله عليه و آله «سعه صدر» مى‌خواست، اينجا از امّت، «تبعيّت» مى‌طلبد. آيه‌ى قبل، «أُنْزِلَ إِلَيْکَ» بود، اينجا «أُنْزِلَ إِلَيْکُمْ» است.
پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمود: فاذا التَبَست عليکم الفِتَن کقطع الليل المظلِم فعليکم بالقرآن ... مَن جعله امامه قاده الى الجنّة و مَن جَعَله خلفه ساقه الى النّار «1»، هر گاه فتنه‌ها همچون پاره‌هاى شبِ تار شما را فرا گرفت، پس بر شما باد به قرآن، هرکس قرآن را امام خود قرار دهد به بهشت مى‌رسد و هر کس به آن پشت کند، به آتش دوزخ رهنمون مى‌شود. چنانکه حضرت على عليه السلام فرمود:/ «ففى اتّباع ماجاءکم من اللّه الفوزالعظيم و فى ترکه الخطاء المبين» «2»، رستگارى بزرگ در پيروى از قرآن است و در ترک آن، خطا و گمراهى آشکار مى‌باشد.