تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «109» وَدَّ کَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ لَوْ يَرُدُّونَکُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِکُمْ کُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ بسيارى از اهل کتاب (نه تنها خودشان ايمان نمى‌آورند، بلکه) از روى حسدى که در درونشان هست، دوست دارند شما را بعد از ايمانتان به کفر بازگردانند، با اينکه حقّ (بودن اسلام و قرآن،) براى آنان روشن شده است، ولى شما (در برابر حسادتى که مى‌ورزند، آنها را) عفو کنيد و درگذريد تا خداوند فرمان خويش بفرستد، همانا خداوند بر هر کارى تواناست. جلد 1 - صفحه 180