1- نسبت به روحيّات وبرنامه‌هاى دشمنان خود، مراقب و مواظب باشيد. «وَدَّ ... يَرُدُّونَکُمْ»
2- در برخورد با دشمن نيز بايد انصاف داشت. «وَدَّ کَثِيرٌ» (آيه مى‌فرمايد:
بسيارى از اهل کتاب چنين هستند، نه همه‌ى آنان.)
3- شعله‌ى حسادت، چنان خطرناک است که بعد از علم و آگاهى نيز فرو نمى‌نشيند. «حَسَداً ... مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ»
4- شما با ايمان آوردن به اسلام، عظمت و عزّتى مى‌يابيد که دشمنان به شما رشک و حسد مى‌ورزند و مى‌خواهند شما به جهل، شرک و تفرقه‌ى زمان جاهليّت برگرديد. «وَدَّ کَثِيرٌ ... لَوْ يَرُدُّونَکُمْ»
5- با مخالفان نبايد فوراً به خشونت برخورد کرد، گاهى لازم است حتّى با علم به کينه و حسادت آنها، با ايشان مدارا نمود. «فَاعْفُوا»
6- فرمان عفو دشمن، به صورت موقّت و تا زمانى است که مسلمانان دلسرد و دشمنان جسور نشوند. «فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى»
7- عفو، نشان ضعف نيست. خداوند بر انجام هر کارى تواناست و امروز نيز مى‌تواند شما را بر دشمنان غالب گرداند. «إِنَّ اللَّهَ ... قَدِيرٌ»