پیام‌های تفسیر نور

1- نافرمانى و گناه خود را به تقدير و قضا و قدر الهى نسبت دادن، کارى شيطانى است. «قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي» 2- ابليس مهلت خواست تا انتقام بگيرد، نه آنکه توبه کند. أَنْظِرْنِي، لَأَقْعُدَنَ‌ ... 3- ابليس به جاى تشکّر از خداوند، گستاخى کرد. إِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ‌، لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ‌ ... 4- شيطان، انسان را موجودى منفعل و اغواپذير مى‌داند. لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ‌ ... 5- شيطان، دشمن قسم خورده انسان است. لَأَقْعُدَنَ‌ ... چنانکه در جاى ديگر مى‌گويد: «فَبِعِزَّتِکَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ» «2» 6- ابليس نيز اقرار دارد که راه مستقيم راه خداوند است. «صِراطَکَ الْمُسْتَقِيمَ» 7- شيوه‌هاى اغفال ابليس، متعدّد و مختلف است. مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ ... 8- شيطان، هم صراط مستقيم را مى‌شناسد، «صِراطَکَ الْمُسْتَقِيمَ» هم راه‌هاى وسوسه و هجوم و غلبه را، لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ‌ ... هم شاکران و ناسپاسان را. «وَ لا تَجِدُ أَکْثَرَهُمْ شاکِرِينَ» 9- هدف وآرزوى شيطان، ناسپاسى انسان است. «وَ لا تَجِدُ أَکْثَرَهُمْ شاکِرِينَ» بنابراين پيروى از شيطان، ناسپاسى از خداست وانسان سپاسگزار، در راه‌مستقيم است.