تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَنْ تَکُونا مَلَکَيْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِينَ «20»
ترجمه
پس وسوسه کرد مر آندو را شيطان تا ظاهر گرداند مر ايشانرا آنچه را
جلد 2 صفحه 415
پوشيده بود از ايشان از عورتهاشان و گفت نهى ننمود شما را پروردگارتان از اين درخت مگر براى آنکه بشويد دو فرشته يا بشويد از جاودانيان.
تفسير
وسوسه در اصل صوت خفىّ را گويند و در عرف القاء معانى باطله است بر قلب بصورت حق و نصيحت و سوءت بمعنى عورت است و سوئات جمع آنست چون هر کس کشف آنرا ناخوش دارد و گفتهاند حضرت آدم و حوّا تا آنزمان هر يک نه عورت خود را ميديدند نه عورت ديگرى را و شمّه از تفسير اين آيه هم در سوره بقره گذشت.