تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَکُما عَنْ تِلْکُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَکُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَکُما عَدُوٌّ مُبِينٌ «22» «1». «قاسمهما» از باب مفاعله، شايد رمز تأکيد باشد. «2». عيون‌الاخبار، ج 1، ص 196. «3». توبه، 56، 62، 74 و 107. «4». قلم، 10. «5». يوسف، 11. جلد 3 - صفحه 39 پس شيطان آن دو را با فريب و حيله به سقوط (و پرتگاه گناه) کشاند، پس چون از آن درخت (نهى شده) چشيدند، زشتى برهنگى‌شان براى آنان آشکار شد و به (پوشاندن خويش با) چسباندن برگ درختان بهشت بر خود پرداختند و خداوند ندايشان داد: آيا شما را از آن درخت نهى نکردم و به شما نگفتم که شيطان براى شما دشمنى آشکار است؟!