پس از نقل داستان حضرت آدم، خداوند در اين سوره چهار بار (در اين آيه و آيات 27، 31 و 35)، فرزندان آدم و نسل بشر را خطاب قرار داده و به امورى همچون: حفظ لباس تقوا، فريب شيطان را نخوردن، در خوراکى‌ها و آشاميدنى‌ها و تجمّلات اسراف نکردن و پذيرفتن دعوت انبيا، سفارش کرده است.
«ريش»، به معناى پر پرندگان است که براى آنها، هم پوشش است و هم وسيله‌ى زيبايى، همچنين به لباسى که براى انسان نوعى زينت به حساب آيد، ريش گفته مى‌شود.
همه‌ى نعمت‌ها به دست خداوند است و از خزينه‌ى غيب الهى سرازير مى‌شود، چنانکه خداوند مى‌فرمايد: «وَ إِنْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» «1» هيچ چيز نيست، جز آنکه گنجينه‌هاى آن نزد ماست و جز به اندازه‌ى معلوم، فرو نمى‌فرستيم. و مى‌فرمايد: «وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ» «2»، وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ... «3».
پس مراد از نزولِ لباس از سوى خداوند، آفرينش و قرار دادن آن در اختيار انسان است.
«أَنْزَلْنا عَلَيْکُمْ لِباساً»
مراد از «لِباسُ التَّقْوى»، لباسى است که بر اساس تقوا، تواضع، پاکى و پاکدامنى باشد و به هر يک از خشيت، طاعت، عفّت، حيا و عمل صالح نيز تعبير شده است. «4»
«1». حجر، 21.
«2». حديد، 25.
«3». زمر، 6.
«4». تفسير منهج‌الصادقين.
جلد 3 - صفحه 44