1- در بهشت، کينه و دشمنى نيست، سراسر صلح و صفاست ولى در جهنّم، افراد يکديگر را لعن و نفرين مىکنند. «لَعَنَتْ أُخْتَها» چنانکه در آيهى 25 سورهى عنکبوت مىخوانيم: «يَکْفُرُ بَعْضُکُمْ بِبَعْضٍ وَ يَلْعَنُ بَعْضُکُمْ بَعْضاً»
2- جنّ نيز مانند انسان، تکليف دارد و گنهکاران هردو سرنوشتى مشابه دارند و در يک دوزخ قرار مىگيرند. الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِي النَّارِ ... لَعَنَتْ أُخْتَها
3- کفّار، يکباره وارد دوزخ نمىشوند، بلکه به ترتيب و نوبت. «کُلَّما دَخَلَتْ»
4- ولايتها، محبّتها و حمايتهاى غير الهى، در قيامت به کينه و نفرين و
«1». زخرف، 67.
«2». فصّلت، 29.
«3». احزاب، 67.
«4». تفسير نورالثقلين.
جلد 3 - صفحه 63
دشمنى تبديل مىشود. «لَعَنَتْ أُخْتَها»
5- در قيامت، همه مىکوشند تا گناه خود را به گردن ديگرى اندازند يا براى خود شريک جرم پيدا کنند. «هؤُلاءِ أَضَلُّونا»
6- گاهى انسان کيفرهايى مىبيند که خود آگاه نيست. «وَ لکِنْ لا تَعْلَمُونَ»