پیام‌های تفسیر نور

1- زندگى که در آن کينه نباشد، زندگى بهشتى است. «مِنْ غِلٍّ» 2- در بهشت، صفاى باطن و ظاهر يک جا جمع است. «نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ» 3- اهل بهشت، به ذکر و ستايش خدا مشغولند. «قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ» 4- بهشتيان، از لطف خدا شاکرند واز هدايت شدنشان مغرور نيستند. «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا» 5- بهشتيان به اعمال و کارهاى خود متّکى نيستند. «هَدانَا اللَّهُ» 6- عقل و علم و تلاش به تنهايى کافى نيست، عنايت و امداد الهى نيز براى هدايت لازم است. «لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ» 7- انبيا، وسيله‌ى هدايتند و هدايتشان همراه با حقّ است. خودشان، حرفشان، عملشان، شيوه‌ها و وعده‌هايشان همه حقّ است. «لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ» 8- بهشت در برابر عمل است، نه اميد و آرزو. «أُورِثْتُمُوها بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: از کسانى مباش که آخرت را بدون عمل آرزو مى‌کنند. «لا تکن ممن يرجوا الآخرة بغير العمل» «1»