تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ کَذلِکَ نُخْرِجُ الْمَوْتى‌ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ «57» و اوست که بادها را پيشاپيشِ (باران) رحمتش به بشارت مى‌فرستد، تا آنکه (باد) ابرهاى سنگين (پر آب) را به آسانى حمل کند (و آن را) به سرزمين مرده روانه کنيم، پس به اين وسيله، آب (باران) نازل کرديم و به واسطه‌ى آن هرگونه ميوه‌اى را (از زمين) رويانديم و برآورديم. مردگان را نيز اين گونه (از زمين) بيرون خواهيم آورد، باشد که شما (با ديدن حيات زمين پس از مرگ) متذکّر شويد.