«عَمِينَ» جمع «عمى»، به کسى گفته مىشود که چشم بصيرت و ديد باطنى او از کار افتاده باشد، ولى «أعمى»، هم به کسى که باطن او کور باشد گفته مىشود و هم به کسى که چشم ظاهرش نابينا باشد. «1»
امام رضا عليه السلام در پاسخ اين سؤال که چرا خداوند تمام جهانيان را در زمان حضرت نوح غرق کرد و حال آنکه در ميان آنان اطفال و افراد بىگناه نيز بودند، فرمودند: «طفلى در ميان آنان نبود، زيرا مدّت چهل سال آنان عقيم ونازا شده بودند و بىگناهان نيز چون به کار ديگران راضى بودند و رضايت به کار ديگران مانند انجام همان کار است». «2»