تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَکَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْکِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ کَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً عَمِينَ (64)
ترجمه
پس تکذيب نمودند او را پس نجات داديم او را و آنانکه بودند با او در کشتى و غرق کرديم آنان را که تکذيب نمودند آيتهاى ما را همانا آنها بودند گروهى کوران.
تفسير
در مجمع از امام صادق (ع) نقل نموده که حضرت نوح دو هزار و پانصد سال عمر کرد هشتصد و پنجاه سال داشت که مبعوث به نبوت شد و نهصد و پنجاه سال دعوت کرد و دويست سال مشغول ساختن کشتى بود و پانصد سال بعد از نزول از کشتى و فرو رفتن آب زنده بود تا شهرها بپا نمود و اولاد خود را در آنها سکونت داد پس ملک الموت نزد او آمد و او در آفتاب بود سلام عرض کرد حضرت نوح جواب داد پس فرمود براى چه آمدى عرض کرد براى قبض روح شما فرمود مهلت ميدهى من از آفتاب بسايه منتقل شوم عرض کرد بلى حضرت منتقل شد و فرمود آنچه از دنيا بر من گذشت مانند اين انتقال از آفتاب بسايه بود و در روايت ديگر از آنحضرت نقل شده است که در مدت دعوت فقط هشت نفر باو ايمان آوردند و نيز روايت شده است که در اين مدّت قوم بر انکار خود و آزار آنحضرت ميفزودند ولى او دست از دعوت بر نميداشت تا آنکه خداوند او را مأيوس از ايمان آنها فرمود پس نفرين فرمود و کفار بطوفان غرق شدند و آنحضرت و کسانيکه باو ايمان آورده بودند در کشتى نشسته نجات يافتند و اين انکار و اصرار آنها بر کفر براى کورى قلب آنها بود که بديده بصيرت در آيات الهى نظر نمىکردند و تمام قصّه در سوره هود بيايد انشاء اللّه تعالى و لفظ عمين در اصل عميين بوده که جمع عمى بمعنى کور باطن است و تخفيف داده شده است ..