تفسیر نور (محسن قرائتی)
«115» وَ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ واسِعٌ عَلِيمٌ
مشرق و مغرب از آن خداست، پس به هر سو روکنيد، آنجا روى خداست، همانا خداوند (به همه جا) محيط و (به هر چيز) داناست.