تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
سوره الأعراف «7»: آيات 69 تا 70
أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْکُمْ لِيُنْذِرَکُمْ وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ زادَکُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (69) قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما کانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (70)
ترجمه
آيا تعجب نموديد که آمد شما را تذکره از پروردگارتان بر مردى از شما تا بترساند شما را و ياد کنيد وقتى را که گردانيد شما را جانشينان بعد از قوم نوح و افزود شما را در خلقت بسطى پس ياد کنيد نعمتهاى خدا را باشد که شما رستگار شويد
گفتند آيا آمدى ما را براى آنکه عبادت کنيم خدا را بتنهائى و واگذاريم آنچه را که بودند عبادت ميکردند پدران ما پس بياور ما را آنچه را وعده ميدهى ما را اگر هستى از راستگويان.
تفسير
تتمه مقال حضرت هود است که بدوا برويّه حضرت نوح در جواب قوم خود که تفسيرش گذشت مشى فرموده و بعدا تذکّر داده است قوم خويش را بآنکه خدا وارث زمين فرمود شما را بعد از آنکه غرق فرمود قوم نوح را براى عصيانشان و علاوه بشما رشد جسمى و قوت بدنى عطا فرمود و در مجمع از حضرت باقر (ع) نقل نموده که قامت آنها بلند مانند نخل بود و قوتشان بقدرى بود که سنگ را با دست از کوه ميکندند و در خاتمه نتيجه گرفته است که پس شما رهين الطاف الهى هستيد و بايد نعم او را فراموش نکنيد و شکر آنرا بجا آوريد و عبادت غير او را ننمائيد و معصيت او را نکنيد و در کافى از امام صادق (ع) نقل نموده که فرمود اعظم نعم الهى بر خلق ولايت ما اهل بيت است و پس از ختم مقال آنحضرت قوم جواب دادند بنحو استبعاد که تو آمدى که ما دست از دين آباء و اجداد خود برداريم و فقط خداى ناديده را عبادت کنيم اين ممکن نيست اگر راست ميگوئى بوعده خود عمل کن و از خداى خود بخواه که عذاب بر ما نازل نمايد و در آيه دلالت است بر آنکه عبادت آنها مخصوص بخدا نبوده نه آنکه مخصوص بغير خدا بوده است.