1- يکى از زشىهاى، برخورد بىدليل و غير منطقى با ناصحان است. ما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ ...
2- در نهى از منکر، بايد آمادهى تبعيد و پذيرش مشکلات بود. «أَخْرِجُوهُمْ»
3- مجرمان، براى پاکان حقّى در اجتماع قائل نيستند. «أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِکُمْ»
4- هرگاه در جامعهاى فساد زياد شد، پاکان را منزوى مىکنند و نهى از منکر و پاک بودن، جرم محسوب مىشود. أَخْرِجُوهُمْ ... إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ
5- مهمتر از پاکى، پاک ماندن و مأيوس کردن نااهلان از اعمال نفوذ است.
«يَتَطَهَّرُونَ» (فعل مضارع نشانهى استمرار است)