تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) قَدِ افْتَرَيْنا عَلَى اللَّهِ کَذِباً إِنْ عُدْنا فِي مِلَّتِکُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْها وَ ما يَکُونُ لَنا أَنْ نَعُودَ فِيها إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ رَبُّنا وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَيْ‌ءٍ عِلْماً عَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْنا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ «89» (شعيب به مخالفان گفت:) اگر پس از آنکه خداوند مارا از آيين شما نجات داد، دوباره به آن برگرديم بى‌گمان بر خدا دروغ بسته‌ايم، ما را نسزد که به آيين شما برگرديم، مگر آنکه خدا بخواهد که او پروردگار ماست (خدا هم هرگز چنين نخواهد خواست). پروردگارِ ما بر هر چيز احاطه‌ى علمى دارد، ما بر خداوند توکّل کرده‌ايم. پروردگارا! ميان ما و قوم ما به حقّ داورى و راهگشايى کن که تو بهترين داوران و راهگشايانى.