تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ يا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ نَصَحْتُ لَکُمْ فَکَيْفَ آسى‌ عَلى‌ قَوْمٍ کافِرِينَ (93) ترجمه‌ پس روى گردانيد از ايشان و گفت اى قوم من هر آينه بتحقيق ابلاغ نمودم بشما پيامهاى پروردگارم را و نصيحت کردم مر شما را پس چگونه غمناک شوم بر گروهى کافران. تفسير حضرت شعيب (ع) بعد از آنکه مقدمات عذاب الهى را مشاهده نمود از بلد خارج شد و در وقت خروج اين خطاب را بقوم خود فرمود يا مانند حضرت صالح بعد از نزول عذاب از شدت حزن و اندوه که نمى‌توانست آنها را بآن حال مشاهده نمايد از قوم خود روى گرداند و اين خطاب را بآنها فرمود تا کلمه لکم و بعد براى تسليت خاطر خود فرمود و چگونه ميتوان غمناک و محزون شد براى کسانيکه مخالفت با خدا نمودند و بپاداش خود رسيدند يعنى جاى تأسف و اندوه نيست.