پیام‌های تفسیر نور

1- آفرينش خداوند، همواره بديع وابتکارى است. «بَدِيعُ» 2- خداوند مى‌تواند در يک لحظه همه هستى را بيافريند؛ «کُنْ فَيَکُونُ» هرچند حکمتش اقتضا مى‌کند که سلسله علل در کار باشد وبه تدريج خلق شوند. «1». کافى، ج 1، ص 109. تفسير نور(10جلدى)، ج‌1، ص: 190