تفسیر نور (محسن قرائتی)
تِلْکَ الْقُرى نَقُصُّ عَلَيْکَ مِنْ أَنْبائِها وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما کانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما کَذَّبُوا مِنْ قَبْلُ کَذلِکَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى قُلُوبِ الْکافِرِينَ «101»
آن آبادىهايى است که گوشهاى از اخبار آنها را بر تو بازگو مىکنيم، همانا پيامبرانشان همراه با معجزات و دلائل روشن به سراغ آنان آمدند، امّا آنان بر آن نبودند که به آنچه از قبل تکذيب کرده بودند، ايمان بياورند.
اين گونه خداوند بر دلهاى کافران مُهر مىزند.
«1». تفسير نمونه.
جلد 3 - صفحه 128