1- ميان موسى و فرعون ابتدا سخنانى ردّ و بدل شد وپس از آن، موسى رسالت خود را اعلام کرد. «وَ قالَ مُوسى» (حرف واو نشانه‌ى آن است که سخنانى گفته شد، سپس اعلام رسالت شد.)
2- انبيا در راه دعوت خويش، بدون کوچکترين هراس و ضعفى طاغوت‌ها را مورد خطاب قرار مى‌دادند. «وَ قالَ مُوسى يا فِرْعَوْنُ»
3- براى اصلاح جامعه‌اى که نظام تشکيلاتى دارد، ابتدا بايد به سراغ رهبران رفت. «يا فِرْعَوْنُ»
جلد 3 - صفحه 132
4- پيامبران جز دعوت به حقّ، ادّعايى نداشته‌اند. «فَقالَ إِنِّي رَسُولُ»
5- رسالت انبيا، باتدبير کلّ جهان پيوند دارد. «رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ»
6- فرعون، خود را پروردگار مردم مى‌دانست، «أَنَا رَبُّکُمُ الْأَعْلى» «1» لذا موسى با شجاعت و صراحت، خود را فرستاده‌ى «رَبِّ الْعالَمِينَ» معرّفى کرد، تا بگويد: تو نيز تحت تربيت و سلطه‌ى پروردگار عالميانى. «إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ»