تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
حَقِيقٌ عَلى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُکُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ (105)
حَقِيقٌ عَلى أَنْ لا أَقُولَ: سزاوار و واجب است آنچه نگويم، عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَ: بر خداى تعالى، مگر سخن حق و راست، يعنى واجب و لازم است بر آنچه نگويم مگر سخن حق نه هزل و باطل را، چنانچه قول حق سزاوار است بر موسى، موسى نيز حقيق است بر قول حق. يا من سزاوارم يا مستقر و راسخم بر آنکه نگويم بر خداى تعالى مگر سخن راست و درست.
جلد 4 صفحه 155
فرعون بعد از شنيدن اين مقال گفت: اى موسى بر اين مدعا هيچ بينه و حجتى دارى. موسى عليه السّلام فرمود: قَدْ جِئْتُکُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ:
بتحقيق آمدهام به شما به جهتى روشن از جانب پروردگار شما. يا آوردهام معجزات باهره که بر صحت رسالت من دال است يعنى عصا و يد بيضا، فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ: پس بفرست با من فرزندان يعقوب را و دست از استخدام آنها کوتاه کن تا به ارض مقدسه که موطن آباى ايشان بود برگردند.
و سبب شکنجه فرعون بنى اسرائيل را، آن بود پدر او مصعب ايشان را محترم داشت، لکن بعد از او که سلطنت به وليد فرعون زمان موسى رسيد و دعوى ربوبيت نمود، بنى اسرائيل دعوى او را قبول نکردند. چون فرعون تسلط کامل يافت، آنها را به بندگى و کارهاى سخت وادار نمود تا وقتى که موسى عليه السّلام مبعوث شد فرمود: اى فرعون، دست از بنى اسرائيل بردار.