اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ جاءَ السَّحَرَةُ فِرعَون‌َ قالُوا إِن‌َّ لَنا لَأَجراً إِن کُنّا نَحن‌ُ الغالِبِين‌َ (113)
و آمدند سحره نزد فرعون گفتند محققا از براي ما اجر و مزدي قرار ميدهي اگر بوده باشيم ما غالبين.
از اينکه آيه بضميمه آيات ديگر استفاده ميشود که آمدن سحره و اعمال سحر آنها از روي اکراه و اجبار بوده نه ميل و اختيار لذا در صورت غلبه براي اينکه زحمتها که ميکشند در اعمال سحر سؤال ميکردند که بما اجر و مزدي منظور ميداري وَ جاءَ السَّحَرَةُ فِرعَون‌َ اينکه آمدن سحره غير از آوردن آنها بوده اجبار براي اعمال سحر بلکه براي سؤال از اجر بوده بقرينه قالوا زيرا اگر آوردن آنها نزد فرعون بود تفريع بفاء ميفرمود فقالوا بود إِن‌َّ لَنا لَأَجراً استفهام است يعني أ إن‌ّ لنا اجرا و سؤال است نه اخبار که خبر دهند که براي ما اجر هست إِن کُنّا نَحن‌ُ الغالِبِين‌َ قضيه شرطيه که اگر غلبه با ما شد چيزي نزد تو داريم مزد دهي مثل اينکه در صورت مغلوبيت مأيوس بودند از اجر و در صورت غالبيت هم مطمئن نبودند لذا سؤال کردند.
416