تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ (120)
وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ: و افکنده شدند سحره به رويهاى خود در
«1» عيون اخبار الرضا، جزء دوّم، باب 40 (استسقاء المأمون بالرّضا)
جلد 4 صفحه 168
حالتى که سجده نمودند مر حق تعالى را به وحدانيت. چون الزام حجت شد برايشان، کأنّه ملجأ گرديدند به سجود بر وجهى که عنان اختيار از دست ايشان رها شد، يا حق تعالى ملهم فرمود ايشان را به سجود، يا به جهت شدت مسارعت به سجود، گوئيا کسى آنها را به سجده انداخت. بنا به قولى موسى و هارون سجده شکر نمودند، آنها متابعت نمودند.
بعد از تصديق به جنان، و عمل به ارکان، در مرحله سوم اقرار به لسان: