1- خشونت و تهديد، از حربه‌هاى زورگويان وقدرتمندان است. «لَأُقَطِّعَنَّ»
2- طاغوت‌ها، براى جلوگيرى از نفوذ انديشه‌هاى اصلاحى و انقلابى، پيشتازان انقلاب را تهديد، شکنجه و به قتل مى‌رسانند. «لَأُصَلِّبَنَّکُمْ»
3- انسان، محکوم نظام‌ها و محيطها نيست و با ايمان و اراده مى‌تواند در برابر همه‌ى آنها مقاومت کند. «لَأُقَطِّعَنَ- قالُوا»
4- آنکه با بصيرت ايمان آورد، با امواج مختلف دست از ايمان بر نمى‌دارد و از تهديد نمى‌ترسد. «قالُوا إِنَّا إِلى رَبِّنا» آرى ايمان، انسان را دگرگون و ظرفيّت او
جلد 3 - صفحه 144
را بالا مى‌برد. ساحرانى که ديروز در انتظار پاداش فرعون بودند، امروز به خاطر ايمان، آن چيزها برايشان ارزشى ندارد.
5- مرگ در راه حقّ، بهتر از زندگى در راه باطل است. «إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ»
6- سابقه‌ى بد را نبايد ملاک قرار داد، گاهى چند ساحر و کافر با يک تحوّل، ايمان آورده و از مؤمنان ديگر سبقت مى‌گيرند. «إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ»
7- در شيوه‌ى تبليغ، از جوانمردى‌هاى گذشتگان ياد کنيم. قالُوا ...
8- ايمان به معاد ويادآورى آن در مقابل خطرها وتهديدها، انسان را بيمه مى‌کند.
«إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ» چنانکه به فرعون گفتند: هر کارى انجام دهى، سلطه‌ى تو تنها در محدوده‌ى اين دنياست. «فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ إِنَّما تَقْضِي هذِهِ الْحَياةَ الدُّنْيا» «1»
9- از هدايت افراد منحرف حتّى رهبران آنها مأيوس نشويم، چه بسا توبه کرده و يک دفعه عوض شوند. «قالُوا إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ»