«يَطَّيَّرُوا» از «تَطَيُّر»، به معناى فال بد زدن است. چون عربها اغلب فال بد را از طريق پرواز پرنده يا صداى آن مىدانستند، به هر گونه فال بد «طَيَره» مىگويند. «1»
در آيات ديگر قرآن نيز فال بد در مورد پيامبران حتّى رسولخدا صلى الله عليه و آله مطرح شده است. «2»
فال بد، در پيدايش حوادث و پيش آمدها، هيچ اثر طبيعى و منطقى ندارد، امّا آثار روانى بسيارى دارد. در روايات مىخوانيم: فال بد، نوعى شرک به خداست و هرگاه فال بد زديد، به کار خود ادامه دهيد و به آن اعتنا نکنيد. امام صادق عليه السلام فرمودند: فال بد، اثرش به همان اندازه است که آن را مىپذيرى؛ اگر آن را سبک بگيرى، کم اثر خواهد بود و اگر آن را محکم بگيرى، پر اثر و اگر به آن اعتنا نکنى، هيچ اثرى نخواهد داشت. «3»
فال بد، در ميان تمام اقوام و ملل گذشته و حال وجود داشته و دارد و موجب بدبينى و رکود کارها مىشود، لذا از آن نهى شده است، امّا فالِ نيک چون سبب حرکت و عشق و اميد است، اشکالى ندارد. «4»