1- متکبّران، بدانند که از هدايت و ايمان به آيات الهى محروم مىشوند. «سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَکَبَّرُونَ»
2- خداوند، بىجهت لطف خود را از کسى برنمىگرداند، بلکه اين نتيجهى عملکرد خود انسان است. سَأَصْرِفُ ... يَتَکَبَّرُونَ
3- تکبّر انسان، برخاسته از تصوّرات موهوم اوست. يَتَکَبَّرُونَ ... بِغَيْرِ الْحَقِ
4- تکبّر، هرگز براى موجود ضعيف و محتاجى همچون انسان، زيبنده نيست.
يَتَکَبَّرُونَ ... بِغَيْرِ الْحَقِ
5- تکبّر، اگر ادامه يابد، آيات متعدّد نيز انسان را هدايت نمىکند. يَتَکَبَّرُونَ ... کُلَّ آيَةٍ
6- انسان درانتخاب هدايت و گمراهى آزاد است. لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ... يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا
7- استمرار غفلت وتکذيب آيات الهى، موجب تکبّر و انحراف در ديدگاه و انتخاب است. «ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَذَّبُوا بِآياتِنا وَ کانُوا عَنْها غافِلِينَ»